Na een 13-, 8- en 10-punter was het Portugese goudhaantje van Manchester United bij aanvang van gameweek 31 direct weer goed voor 13 punten. Zijn gescoorde penalty en ‘assist’ (ik verzin het ook niet) waren niet genoeg voor winst uit bij Bournemouth, maar leverden hem wel weer 3 bonuspunten op, waarmee zijn seizoenstotaal nu op 189 punten is gekomen. Met nog 7 speelrondes te gaan is 200+ dus ‘peanuts’ - niet slecht voor een speler die begin dit jaar op 9 miljoen werd geprijsd en zodoende niet direct als ‘premium’ kon worden bestempeld! Hij heeft mijn scores de afgelopen weken aardig gered, maar of ik hem standaard de aanvoerdersband laat behouden, is nog even de vraag. Graag deel ik met jullie mijn visie op zijn impact, zodat je zelf een weloverwogen keuze kunt maken om hem wel of niet als permacaptain in te zetten tot en met het einde van dit seizoen.
Vorm (onder Carrick)
Zoals eenieder bekend heeft Manchester United dit seizoen een behoorlijke metamorfose doorgemaakt. Ruben Amorim werd met een gemiddelde van 1,23 punt per gespeelde Premier League-wedstrijd (veruit het slechtste gemiddelde in het ‘post-Fergie-tijdperk’) op straat gezet. Darren Fletcher nam het roer tijdelijk over en uiteindelijk kwam daar een andere middenvelder uit de glorietijden: Michael Carrick. Waar Bruno Fernandes onder zijn landgenoot vooral hard moest werken in het verdedigende aspect (overigens niet onverdienstelijk), krijgt hij onder Carrick veel meer expressieve vrijheid in aanvallend opzicht. In de eerste wedstrijd onder Carrick, in de derby tegen Manchester City, was hij voor het laatst goed voor een defcon-bonus, iets waar hij in de eerste seizoenshelft nog regelmatig goed voor was (maar dan wel voor een aardig hoger prijskaartje dan Elliot Anderson). In deze burenruzie was hij echter ook goed voor een assist, waarmee hij er inmiddels 9 heeft, evenals 3 goals (sinds het aantreden van Carrick). Dit maakt hem onder meer de middenvelder met de hoogste expected goal involvement, de speler met de meeste gecreëerde kansen en een van de middenvelders met de meeste schoten op doel.
Set-piece-sensatie
Zeker in een seizoen als dit zijn spelhervattingen van onschatbare waarde. Bruno neemt de penalties, vrije trappen en corners, waardoor een goalbijdrage vaak al snel op de loer ligt. Dit geldt overigens ook voor Jarrod Bowen bij West Ham United en Garner (Everton) en Szoboszlai (Liverpool) bij afwezigheid van respectievelijk Ndiaye en Salah. Ondanks dat deze spelers allemaal meer minuten hebben gespeeld (Bruno was immers nog even geblesseerd rond de jaarwisseling), helpt het mee dat Manchester United gedeeld derde staat qua ontvangen penalties. Daarnaast is onze Portugese vriend nagenoeg een zekerheidje voor 90 minuten, waardoor je weet dat zelfs aan het einde van een wedstrijd een (nieuwe) goal involvement op de loer kan liggen. Kleine kanttekening: van de 6 Premier League-penalties die United in 25/26 kreeg, miste Bruno er 2 (ik blijf het zeggen: houd eens op met dat hupje!), maar de laatste 3 gingen er in ieder geval wel in, waaronder dus gisteren tegen de Cherries.
Template pick
We kunnen er natuurlijk niet omheen dat Bruno allesbehalve een differential is. Met ruim 43% ownership op het moment van schrijven blijven alleen Haaland, Semenyo en João Pedro hem voor. Ga er dus maar vanuit dat zelfs als jij Bruno de aanvoerdersband geeft en je naaste concurrenten dit niet doen, het verschil 2 om 1 zal zijn en niet 2 om 0. Een echte slag sla je dus eerder bij het captainen van een andere speler, maar zoals dit seizoen wel vaker is gebleken, is het high risk, high reward (maar toch vooral high risk). De enige speler die nog een klein beetje in de buurt komt qua huidige vorm is Gabriel (eveneens bijna 43% owned), maar captain je liever een verdediger met kampioensdruk of een middenvelder zonder Europese minuten en smooth sailing richting een Champions League-plaats? Ik zou het wel weten!
Conclusie
Met zijn huidige vorm, aanvallende bijdragen en daarmee hoge kans op bonuspunten is Bruno absoluut een veilige en betrouwbare keuze voor de aanvoerdersband in de slotfase van dit seizoen. De grote vraag die je jezelf moet stellen is: ben ik tevreden met mijn huidige rank of wil ik er nog alles aan doen om te stijgen, Bruno-pijn op de koop toe nemend? Ervaren managers weten dat je soms onorthodoxe keuzes moet maken voor een laatste eindsprint. Een voorbeeld hiervan is gameweek 33, wanneer je Bruno uit tegen Chelsea negeert voor een speler met een dubbele fixture. Zeker voor managers als Bart, Jeffrey en Tom, die onderling nog in een spannende strijd zijn verwikkeld, snap ik het goed als zij nog eens hier en daar wat unieks willen proberen. Ik daarentegen neem op de koop toe dat mijn seizoen aanzienlijk minder is dan dat van vorig jaar en hoop door Bruno nog een paar keer te captainen in ieder geval binnen die top 2 miljoen wereldwijd te kunnen blijven. Voor de afgelopen paar speelrondes wil ik in ieder geval zeggen: Obrigado, Bruno!
