Het seizoen 25/26 gaat van start en in veel eerste drafts van FPL-spelers zijn maar weinig centrale verdedigers te vinden. Ondanks dat DEFCON voor iedereen nog onbekend is en het onduidelijk is hoe dat uit zal pakken, zijn wel de standaardnamen te vinden die centraal achterin spelen: Gabriel, Virgil, Saliba en misschien wel Micky van de Ven. Dit komt puur doordat er een paar CV’s zijn met een hoger scorend vermogen.
Achterin bestond het vooral uit deze namen, aangevuld met hoog opkomende backs. Toch veranderde dat al snel. DEFCON bleek namelijk behoorlijk krachtig te zijn. Het waren misschien maar twee extra punten, maar in combinatie met bijvoorbeeld een clean sheet, doelpunt of bonus zie je je score toch snel stijgen. En helemaal als al je gescoute verdedigers dit behalen: instant groene pijl!
Maar buiten de koningen centraal achterin — en daarmee bedoel ik natuurlijk Gabriel, Virgil en Saliba — wie waren dan de prinsen? Zij die zich lieten zien door hogere scores te halen dan iedereen vooraf had verwacht? Ik werp een terugblik op verdedigers die het spelletje toch hebben veranderd. Zij die ervoor zorgden dat de keuzes achterin nog diverser werden dan in eerdere jaren.
Mavropanos

Tja, laat ik maar meteen beginnen door naar mijn eigen favoriete team te kijken. En ik zal eerlijk zeggen dat dit eigenlijk een honourable mention moet zijn. Maar Mavropanos verdient het om even uitgelicht te worden, zeker met het oog op de eindfase van het seizoen.
De Griekse stopper kende een uitzonderlijk vervelend begin van het seizoen. Onder Graham Potter kwam Mavropanos totaal niet lekker in zijn ritme. Hij maakte enorm veel fouten, reageerde laat in duels en was zwak bij standaardsituaties. Op een gegeven moment werd Mavropanos door Potter gepasseerd ten gunste van Max Kilman.
Voor FPL was een CV van West Ham natuurlijk niet aantrekkelijk. Maar hoe anders is het nu. De club ontslaat Potter en kiest voor Nuno Espírito Santo. Na verloop van tijd beginnen de clean sheets te komen en bloeit de hoop in Oost-Londen weer op. En wie staat er weer in het veld? Juist, Mavropanos. De Griek speelt op zijn best, gooit zich overal voor en zorgt voor een opleving achterin.
Zijn comeback werd pas echt zichtbaar in de wedstrijd tegen Man City: een mooie kopgoal en een DEFCON van 21 punten. West Ham is bezig met een eindsprint, en Mavropanos doet dat persoonlijk ook op FPL-gebied. Met 12 punten tegen City en 21 (!) punten tegen Wolves kun je niet meer om hem heen. Hij staat nu op drie doelpunten, en dat kunnen er zomaar meer worden.
Mavropanos kan wellicht een mini-Gabriel worden: tot het einde van het seizoen ballen binnenkoppen en strijden voor toch wel haalbare clean sheets. En ja, die DEFCON komt er met hem toch wel. Het is een gok die ik durf te nemen. De wedstrijden zijn misschien niet optimaal, maar FPL laat zien dat ‘easy fixtures’ ook niet alles zijn.
Ik durf hem aan. Met de vorm waarin hij en West Ham verkeren, is deze Griekse beul ineens dé centrale verdediger van het moment.
Marcos Senesi

"El Gladiator" Marcos Senesi is misschien wel dé prins onder de centrale verdedigers. De speler van Bournemouth is een regelrecht DEFCON-beest. Op het moment van schrijven (vooravond van GW33) staat deze Argentijn op 141 punten in 31 wedstrijden. In totaal heeft hij 365 DEFCON-momenten verzameld, goed voor 44 DEFCON-punten.
Ook laat hij dit seizoen zien dat hij tegen sterkere tegenstanders kan verdedigen. Hij is het type verdediger dat je kiest, altijd kunt laten staan en waar je vervolgens niet meer naar om hoeft te kijken.
El Gladiator, zoals hij ook wel wordt genoemd, doet zijn naam eer aan. Hij strijdt altijd om een aanval te stoppen en om voor jou punten te behalen. Wat mij betreft mag hij ook de naam "El Príncipe" van 25/26 dragen.
James Hill

We blijven in Bournemouth, want naast Senesi staat zijn kompaan James Hill. Hill is pas halverwege het seizoen echt doorgebroken. Daarvoor was hij met invalbeurten vrij onzichtbaar in FPL, totdat hij vanaf Gameweek 19 tegen Chelsea volledige wedstrijden ging spelen. Hij maakte meteen indruk met zijn DEFCON. In bijna al zijn wedstrijden behaalde hij die twee extra punten.
Toen daar ook clean sheets en zelfs assists bij kwamen, belandde hij bij veel managers in hun teams.
Hill in combinatie met Senesi op de centrale posities is niet alleen voor Bournemouth een genot om te hebben, maar ook voor ons, de managers. Een dubbele Bournemouth-defensie lijkt misschien niet de beste strategie, maar zo gek is het ook weer niet. Beide verdedigers pakken regelmatig DEFCON, assists en soms zelfs een doelpunt, wat vooral in de tweede helft van het seizoen resulteert in veel punten.
Trevoh Chalobah

Tot slot gaan we terug naar Londen, dit keer naar de blauwe kant van de hoofdstad. Chelsea kent dit seizoen veel spelers die opvallen buiten de gebruikelijke namen. Maar de naam van Chalobah heb ik in ons groepje vaak horen vallen.
Waar Hill van Bournemouth juist in de tweede helft van het seizoen excelleerde, was dat bij Chalobah al vroeg het geval. Al in het begin van het seizoen liet hij zien dat hij niet alleen sterk was in het verdedigen, maar ook aanvallend het nodige kon brengen. In GW3 tegen Fulham behaalde hij een solide 13 punten, met een DEFCON, clean sheet, een assist en twee bonuspunten. Dat was het moment waarop veel managers Chalobah in het vizier kregen.
Lange tijd was hij een stabiele factor in de verdediging. Als verdediger kun je natuurlijk niet altijd uitblinken; zo had Chalobah ook wedstrijden met 0 of zelfs minpunten. Maar er waren een hoop managers die hem trouw bleven. En die lachte toen allemaal als laatste. In de wedstrijden die volgde betaalde hij hen mooi terug met clean sheets en zelfs een doelpunt — uitgerekend tegen Arsenal.
Maar daarna ging het minder. Vanaf GW26 kwam Chalobah niet meer boven de drie punten per wedstrijd, ondanks dat hij volledige wedstrijden speelde. Dit liet zien dat Chelsea steeds zwakker werd. En toen volgde ook nog een blessure. Chalobah ging samen met Chelsea ten onder.
DEFCON doet in mijn optiek het spelletje FPL goed. Het zorgt voor veel meer diversiteit achterin. Ondanks dat de spelers die voorheen ook gekozen werden nog steeds spelers zijn die je moet hebben in je team, zorgt die 2 extra punten toch voor dat er meer keus is achterin. Iedere koning heeft een prins nodig. En met vele koningen centraal achterin, kunnen we ook stellen dat er nog veel meer prinsen op dezelfde positie staan.




